ارزش ذاتی سهام

ارزش ذاتی سهام
مفهوم ارزش یکی از حیاتی ترین موضوعات برای سرمایه گذاران است.

 

ارزش ذاتی سهام یا ارزش بنیادی (Intrinsic value) ازاصطلاحات بورسی است که بر اساس آموزش تحلیل بنیادی، تحلیل گران با محاسبه نمودن ارزش ذاتی سهام در قیاس با ارزش بازار برای سهم خود تصمیم گیری می کنند.
ارزش ذاتی سهام یک سرمایه‌گذاری مانند اوراق بهادار بر اساس 2 عامل قدرت سودآوری و کیفیت کسب سود تعیین می‌شود. 

  • قدرت سودآوری بر اساس قابلیت‌های واحد اقتصادی برای افزایش یا ثبات سودآوری قابل‌اندازه‌گیری است. 
  • کیفیت کسب سود بر اساس عواملی مانند مشتری‌مداری، کسب رضایت مشتری، کسب رضایت کارکنان، ریسک نسبی، رقابت و ثبات پیش‌بینی‌های سودآوری ارزیابی می‌شود.

به بیانی دیگر ارزش ذاتی سهام به ارزش واقعی سهام یک شرکت گفته می شود که براساس تمامی ابعاد و فاکتورهای کسب و کار نظیر صورت های مالی، پتانسیل رشد و رونق شرکت و دارایی های مشهود و نامشهود بدست می آید.
ارزش فعلی (present value) جریانات نقدی که سهام یک شرکت در آینده برای سرمایه‌گذاران پدید می‌آورد، گویا و تعیین‌کننده ارزش ذاتی سهام سهام است.
 

 محاسبه ارزش ذاتی سهام
 

مدل سود باقیمانده DDM یا گوردون مدلی است که برای محاسبه ارزش ذاتی سهام برمبنای ارزش فعلی سود تقسیمی پیش بینی شده با نرخ ثابت استفاده می شود.
بر اساس این مدل شرکت همیشه وجود داشته و سود تقسیمی براساس یک نرخ مشخص به صورت پیوسته افزایش می یابد.
رای برآورد ارزش سهام، ارزش سهم تابعی از سودهای تقسیمی مورد انتظار در دوره آینده، هزینه حقوق صاحبان سهام و رشد مورد انتظار در سودهای تقسیمی درنظر گرفته می شود که در آخر به یک فرمول ریاضی ثابت می رسید که برمبنای یک سری بی نهایت از سودهای تقسیمی مورد انتظار در آینده قرار گرفته است.
ارزش سهام را می‌توان با استفاده از فرمول ریاضی زیر محاسبه کرد، این فرمول برمبنای خواص ریاضی یک سری از اعداد در حال رشد با نرخ ثابت در نظر گرفته می‌شود.
 

(Intrinsic value of stock = D÷(k-g(ارزش داتی سهام)

D: سود تقسمی مورد انتظار هر سهم
K: بازده مورد انتظار سرمایه‌گذار
g: نرخ رشد مورد انتظار سود تقسیمی سهام 

 

آیا ارزش ذاتی سهام با ارزش بازاری یکسان است؟


ارزش ذاتی سهام لزوماً با ارزش بازاریکسان نیست به همین دلیل سرمایه‌گذاران با استفاده از تفاوت در قیمت ذاتی و قیمت بازار اقدام به خرید یا فروش دارایی یا سهام می‌کنند. 

  • اگر سهامی کمتر از ارزش ذاتی سهام خود در حال معامله باشد، ارزش بازاری کمتری از ارزش ذاتی سهام است و فعالان بازار در این شرایط اقدام به خرید می‌کنند.(undervalue)
  • اگر سهامی بالاتر از ارزش ذاتی سهام خود در حال معامله باشد، سرمایه گذاران اقدام به فروش می‌کنند.(overvalue) 

 به اختلاف بین ارزش ذاتی سهام و قیمت بازار، حباب گفته می‌شود که حباب هامی‌توانند مثبت و یا منفی باشند.

  • اگر سهمی قیمت بازاری بیشتر از ارزش ذاتی سهام خود داشته باشد حباب مثبت رخ داده و باید فروخته شود.
  • اگر سهمی قیمت بازاری کمتری از ارزش ذاتی سهام خود داشته باشد حباب منفی رخ داده و باید خریداری شود.
     

رویکردهای ارزش گذاری چیست؟


جهت ارزش‌گذاری شرکت‌ها و دارایی‌ها برای ارزش گذاری می توانند از 4 روش استفاده کنند:

  1. روش‌های قیمت‌گذاری حق اختیار: در این روش‌ها از ارزش‌گذاری مطالبات احتمالی استفاده می‌شود.
  2. روش‌های ارزش‌گذاری بر مبنای دارایی‌ها: در جایی به کار می‌رود که قصد داریپ، دارایی‌های مورد تملک شرکت را از حیث ارزش فعلی ارزیابی کنید.
  3. روش‌های ارزش‌گذاری تنزیل جریان نقدی: جریان‌های نقدی جهت رسیدن به ارزش سهام یا شرکت تنزیل می‌شوند. درواقع در این روش انواع مختلف جریان نقدی با نرخی که نرخ تنزیل نامیده می‌شود به امروز تنزیل می‌شوند.
  4. روش‌های ارزش‌گذاری نسبی: مبنای ارزش‌گذاری در این دسته روش، انواع مختلف ضرایب می‌باشند از جمله: P/E (قیمت به سود )، P/B (قیمت به ارزش دفتری)، P/S (قیمت به فروش)،P/D (قیمت به سود تقسیمی)، EV/S (ارزش شرکت به فروش) و… .

جهت استفاده از این 4 روش‌ در نظر گرفتن اصول بنیادی که در ارزش‌گذاری بسیار اهمیت دارند را در نظر بگیرید است:

اصل سازگاری
این اصل به معنای سازگاری متغییرهای به کار رفته در فرمول ها با یکدیگراست.

اصل اهمیت
در ارزشیابی نیازی به انجام محاسبات دقیق و پیچیده و زمان‌بر برای متغیرهای کم‌اهمیت نیست.

اصل جامعیت
در این اصل اثر درآمدی و هزینه‌ای همه اقلام مهم صورت‌های مالی باید در محاسبات لحاظ شوند.

اصل تفکیک اقلام غیرعملیاتی
این اصل به‌منظورامکان اندازه‌گیری صحیح عملکرد شرکت و سازگار بودن اقلام و متغیرهای استفاده‌شده، اقلام عملیاتی از غیر‌عملیاتی تفکیک و هرکدام به‌صورت مستقل ارزشیابی می‌شوند.

اصل انتظاری بودن نرخ‌ها
نرخ‌های استفاده‌شده برای بازده سهامداران، بدهی‌ها، رشد و بازده سرمایه‌گذاری‌ها همگی باید انتظاری باشند و نه تاریخی،به این دلیل که پول پرداختی برای خرید شرکت بابت جریان‌های نقدی آتی و نه تاریخی است.دلیل محاسبه نرخ‌های تاریخی، استفاده از آ‌ن‌ها به‌عنوان معیاری برای تخمین و پیش‌بینی نرخ‌های آتی است.
 

انواع ارزش یک دارایی


ارزش اسمی (Name Value)
ارزشی است که روی دارایی نوشته شده است.

ارزش ذاتی (Intrinsic Value)
ارزش واقعی یک دارایی است. به بیانی دیگرارزش ذاتی، ارزش فعلی جریانات نقدی حاصله از دارایی‌ها مثل سود‌ تقسیمی و... است.

ارزش بازاری (market Value)
ارزشی است که بر اساس مکانیسم عرضه و تقاضای بازار بوجود می‌آید و این ارزش می‌تواند با ارزش واقعی یا ذاتی متفاوت باشد.

ارزش دفتری (Book value)
ارزشی است که با محاسبه از دفاتر حسابداری به‌دست‌می‌آید و با ارزش واقعی متفاوت است.

ارزش جایگزینی (Replacement value)
ارزشی است که برای تصاحب یک دارایی مشابه باید پرداخت.