ارزهای دیجیتال

استیبل کوین (Stablecoin) چیست و هر آنچه که باید درباره آن ها بدانیم

استیبل کوین یک کلاس جدید از ارزهای رمزپایه است که سعی می کند ثبات قیمت را ارائه دهد که توسط دارایی خاصی پشتیبانی می شود. استیبل کوین ها با تلاش برای ارائه بهترین ها در هر دو جهان مورد توجه قرار گرفته اند. پردازش فوری و امنیت یا حریم خصوصی پرداخت ارزهای رمزپایه و ارزیابی های پایدار بدون نوسان ارزهای فیات از جمله ویژگی هایی که این نوع ارزها معمولا به کاربران خود ارائه می دهند.

مفهوم استیبل کوین

در حالی که بیت کوین همچنان محبوب ترین ارز رمزنگاری شده است، اما معمولا نوسانات بالایی را از خود نشان داده است. به عنوان مثال، طی چند سال اخیر این ارز قیمت های مختلفی را بین 3500 تا 55000 دلار تجربه کرده است که این نوسانات شدید، باعث شده بسیاری از سرمایه گذاران کلان، آن را سرمایه پر ریسکی بدانند. حتی نوسانات قیمت روزانه آن نیز می تواند ناگهانی باشد. این یک امر طبیعی است که مشاهده کنید ارز رمزنگاری شده درعرض چند ساعت بیش از 10 درصد در جهت مثبت یا منفی حرکت می کند.

استیبل کوین

این نوع نوسانات کوتاه مدت باعث می شود بیت کوین و سایر ارزهای رمزپایه محبوب، برای استفاده روزمره توسط مردم نامناسب باشد. اساسا، یک ارز باید به عنوان واسطه مبادله پولی و حالت ذخیره ارزش پولی عمل کند و ارزش آن باید در چشم انداز های طولانی مدت نسبتا ثابت بماند. اگر کاربران از قدرت خرید آن در روز بعد اطمینان نداشته باشند، از تصویب آن خودداری خواهند کرد.

در حالت ایده آل، یک کوین رمزنگاری شده باید قدرت خرید خود را حفظ کند و کمترین تورم ممکن را داشته باشد. استیبل کوین ها یک راه حل برای دستیابی به این رفتار ایده آل را ارائه می دهد.

دلایل ثبات قیمت

2 دلیل اصلی برای ثبات قیمت ارزهای پایدار وجود دارد:

  1. ذخایر پشتیبان آنها
  2. اقدامات به موقع بازار توسط مقامات کنترل کننده مانند بانک های مرکزی

از آنجا که ارزهای فیات به یک دارایی اساسی مانند ذخایر طلا یا فارکس که به عنوان وثیقه عمل می کنند، متصل هستند، ارزیابی های آنها بدون نوسانات ناگهانی باقی می ماند.

حتی در موارد خاص که ارزیابی های ارز فیات ممکن است به شدت حرکت کند، مقامات کنترل کننده برای حفظ ثبات قیمت وارد بازار می شوند و عرضه و تقاضا ارز را مدیریت می کنند. بخش عمده ارزهای رمزنگاری شده فاقد هر دو ویژگی اصلی است. آنها هیچ پشتوانه ای برای ذخیره خود ندارند و همچنین یک مرجع مرکزی در مواقع لازم برای کنترل قیمت ها ندارند.

استیبل کوین سعی دارد این شکاف بین ارزهای فیات و ارزهای رمزپایه را برطرف کند. 3 دسته استیبل کوین وجود دارد که همه بر اساس مکانیسم آنها کار می کنند.

انواع استیبل کوین

1) استیبل کوین ها با وثیقه فیات

استیبل کوین با وثیقه فیات، ذخیره ارزی فیات را مانند دلار آمریکا به عنوان وثیقه برای صدور تعداد مناسب کوین های رمزنگاری شده حفظ می کنند. اشکال دیگر وثیقه می تواند شامل فلزات گرانبها مانند طلا یا نقره و همچنین کالاهایی مانند نفت باشد، اما بیشتر استیبل کوین ها با وثیقه فیات امروزی از ذخایر دلار استفاده می کنند.

چنین ذخایری توسط نگهبانان مستقل حفظ و به طور منظم برای رعایت انطباق لازم حسابرسی می شوند.

Tether (USDT) و TrueUSD کوین های رمزنگاری شده مشهوری هستند که ارزشی معادل یک دلار آمریکا دارند و سپرده های دلاری، آنها را پشتیبانی می کند.

2) استیبل کوین ها با وثیقه رمزنگاری شده

پشتوانه بعضی از استیبل کوین ها سایر رمزارزها هستند که ممکن است باعث ايجاد نوسان شود. در نتیجه معمولا هر استیبل کوین با چند ارز مختلف پشتیبانی می شود.

3) استیبل کوین ها بدون وثیقه (الگوریتمی)

کوین های ثابت بدون وثیقه از هیچ ذخیره ای استفاده نمی کنند اما شامل مکانیزم کار مانند بانک مرکزی برای حفظ قیمت ثابت است. به عنوان مثال، بازاریابی وابسته به دلار از مکانیزم اجماع برای افزایش یا کاهش عرضه توکن بر اساس نیاز استفاده می کند.

این اقدامات شبیه چاپ اسکناس توسط بانک مرکزی برای حفظ ارزش پول فیات است و می تواند با اجرای یک قرارداد هوشمند در یک سیستم عامل غیرمتمرکز که به صورت خودکار اجرا می شود، حاصل شود.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا